04-06-06

discovery channel

Sinds ik mijn sluitspier onder controle heb als ik op Péke's afgetrainde lichaam zit, laat hij mij rustig rondhuppen. Zo'n verkenningstocht op een mensenlichaam is altijd leerzaam. Ik heb toch medelijden met jullie als ik zie hoe weinig haar er op jullie lijf staat. En dan is het nog niet eens mooi verdeeld, op sommige plekken staat een hele bos en op andere plekken helemaal niets. Dan ben ik toch blij met mijn donzig pelsje. Ik heb dan ook wel meer haar op mijn hoofd dan ergens anders, maar in de konijnenwereld is dat toch een uitzondering.
Wat ik deze week op mijn ontdekkingstocht tegenkwam, was helemaal absurd. Op de bovenste helft van Pékes bovenlijf zag ik twee rozige uitstulpingen. Ik vond ze wel lijken op die dingen waaruit ik vroeger van mijn mamma konijnenmelk kreeg, maar Péke is toch een mannetje? Uit nieuwsgierigheid wilde ik eens testen of ik er toch niks uitkreeg, je weet maar nooit. Ik veronderstelde dat het wel wat zuigkracht zou vereisen dus boorde ik mijn tanden in het roze malse vlees.
Of die dingen nu echt melk bevatten, kan ik spijtig genoeg niet bevestigen. Péke gooide mij met een ijzingwekkende kreet de lucht in en sindsdien verbergt hij de dingen onder een dikke pull. Ik wacht dus geduldig tot het 35 graden wordt en ik nog een keertje kan proberen.

 

 

12:11 Gepost door 0 | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

hahahahahah voor ne keer dat er iemand aan zijn tetten wil zuigen! :D
go fonzke go!!!

Gepost door: lord cms | 04-06-06

De commentaren zijn gesloten.