27-10-05

Fonzies friends

Zaterdag was d-day. Er zouden twee blogvriendjes bij mij op bezoek komen: Liese en de grote Lord CMS. Liese vond ik dadelijk heel leuk, maar de imposante verschijning van Lord CMS deed mij toch even veiliger oorden opzoeken. Tot ik na een tijdje heen- en weergeloop doorhad dat hij compleet onschadelijk was en eigenlijk gewoon neuze-neuze wilde doen. Mensen, het zijn toch rare wezens. Liza kwam later nog even binnenwippen, maar haar vond ik in het begin minder leuk, want ze viel mij meteen aan met haar drietand.

Wat mij net ook even te binnen schoot, is dat ik binnenkort verjaar en eigenlijk geen meter of peter heb. Dat wil dus zeggen, dat ik minder kadootjes zal krijgen en dat zou toch zonde zijn. Nu heb ik ook opgevangen dat Liese bang is dat ze nooit meter zal worden van een kindje, dus vraag ik haar hierbij: lieve Liese, wil jij de meter zijn, van het tofste blogkonijn?

En omdat je als je een meter hebt, natuurlijk ook een peter moet hebben, kom ik automatisch terecht bij de grootste konijnenliefhebber uit blogland. Dus almachtige Lord, ik wil graag dat jij mijn peter wordt.



11:41 Gepost door 0 | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

21-10-05

Home alone

Zaterdag 18u55: Néke en Péke beginnen paniekerig rond te schieten, jassen te pakken, schoenen aan te trekken, lichten te doven en bij het buitensnellen vang ik nog iets op over ‘cinema’ en ‘te laat’. Ikzelf sloeg dit gezellig tafereeltje gade vanonder mijn lievelingsstoel.

En toen ik de voordeur hoorde dichtknallen, kwam ik ineens tot het besef dat ik het kot voor mij alleen had. En deze keer niet alleen mijn konijnenkotje, maar gewoon het hele kot van Néké en Péke. Ze hadden zelfs niet voor een bunnysit gezorgd.

Mijn eerste gedacht was natuurlijk: jippie, party! Plasjes doen over heel de zetel, behangpapier afscheuren en lustig kabeltjes doorbijten aan de pc. Maar als verstandig konijn besloot ik dat niet te doen en hield ik mij gewoon bezig met rondhuppelen. De beste strategie is natuurlijk eerst hun vertrouwen winnen en dan genadeloos toeslaan.

Twee uur was ik heer en meester van het kot, tot plotseling de voordeur openging en Nékes ouders binnenstormden die mij vastgrabbelden en meteen weer in mijn eigen kleine kotje dropten. Tot zover het vertrouwen. ‘K hoorde nog iets over ‘ Péke gebeld, Fonz vergeten in kot te steken, vermoedelijk heel huis afgebroken’. Ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat het helemaal niet uit vertrouwen was dat ze mij alleen gelaten hadden.


13:23 Gepost door 0 | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

14-10-05

eet meer peer

Van peren word je slank. Dat beweert tenminste één of ander diepgaand wetenschappelijk onderzoek.
En Néke gaat daar deze keer volmondig mee akkoord. Want sinds zij elke morgen een peer eet, heeft ze tegen het einde van haar ontbijt maar de helft van het aantal calorieën binnengewerkt. Reden hiervan is weliswaar dat ikzelf ook gek ben op peren en constant zit te bedelen en te smeken voor een stukje. Zoveel zieligheid kan Néke natuurlijk niet weerstaan met als gevolg dat we elke morgen ieder een halve peer hebben opgeknabbeld. Het enige wat dat onderzoek vergat te vermelden is dat het een iets minder gunstig effect heeft op Fonzkes lijn.

16:04 Gepost door 0 | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

08-10-05

Fonzie wants a cracker

Deze week was het werelddierendag. Volgens mij de perfecte periode om mij eens in te leven in een andere diersoort. Een vogel, meerbepaald een papegaai, leek mij wel iets hebben. Behalve het praten en vliegen (ik weet het, veel blijft er daarbuiten niet meer over), heb ik mij de hele week als een papegaai gedragen. Het belangrijkste daarbij was, ’s avonds bij het tv-kijken op Pékes schouder gaan zitten. En zo heb ik ontdekt dat dat eigenlijk het beste plekje in huis is. Ten eerste krijg je geen stijve nek bij het tv kijken, in tegenstelling tot wanneer je op de grond ligt. Ten tweede is het daar lekker warm. En last but not least: het is het perfecte plekje als Péke rijstbeschuiten eet. Ik kan gewoon een hap uit zijn beschuit nemen als hij ze in zijn mond wil proppen, en als ik toch even te laat ben, haal ik ze gewoon uit zijn mond. Ik denk dat ik toch nog even papegaai ga blijven.


18:49 Gepost door 0 | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |