05-08-05

Fonzilla

Gisteren kwam er voor de eerste keer een achternichtje bij ons slapen. De voorgaande nacht heb ik heel de tijd nachtmerries gehad over geplukte konijnen en te pletter geknuffelde Fonzkes. Want dat zou mij volgens vrienden zeker te wachten staan.

Niks is echter minder waar, I love kids!

Toen het nichtje binnenkwam samen met haar zusje snelden ze mijn baasjes voorbij en begroetten meteen de meest belangrijke persoon van het huishouden: moi (eindelijk mensen die het begrepen hebben). Vervolgens zocht ik mijn plekje onder de zetel op waar ik meestal straal genegeerd wordt, maar deze mensjes kwamen er gewoon gezellig bijliggen. Ze hadden zelfs begrepen dat het hun taak is de gastheer van hapjes te voorzien i.p.v. andersom. Misschien dat ze een tikje overdreven, maar anderzijds geeft een bedje van konijnenbrokjes wel een aangenaam massage-effect.

Wat ik ook geweldig vond: als je naar Néke of Péke toewipt, plukken ze je meteen uit de lucht om je dood te knuffelen of duwen ze een stinkpoot onder je neus. Als ik naar deze mensjes toeging creëerde ik zowaar een Godzilla-effect: angstaanjagende doodskreten, bevende lijfjes en wegstormende toeschouwers. Wat een boost voor mijn zelfvertrouwen!


14:43 Gepost door 0 | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

hahahaha eerst dacht ek dat alleen het baaske een te groot ego had, nu weet ik dat ook het keun er één heeft. Ge zijt zeker door hem opgevoed? ;o)

Gepost door: Anne | 05-08-05

De appel valt inderdaad niet ver van de boom ;o)

Gepost door: Tinkerbell | 09-08-05

De commentaren zijn gesloten.